فريبنده . ملبق ( molabbaq ) و ملبقة ( molabbaqat ) ص . ع . ثريد ملبق : اشكنهء نرم و ملين بروغن . و ثريدة ملبقة كذلك . ملبلب ( molableb ) ص . ع . تكه‌اى كه وقت جستن بر بز ماده بانگ كند . ملبن ( melban ) ا . ع . آنچه بدان شير را صاف نمايند و شيردوشه . و قالب خشت . و چيزى كه در آن خشت را بار كرده از جايى بجايى برند . ملبن ( molben ) ص . ع . شاة ملبن : گوسپند شيرده . و ناقة ملبن : ماده شترى كه پستان وى بشير آمده باشد . و ابن ملبن : بچه اين ماده شتر . و نيز ملبن : شير فرودآرنده . ملبن ( molabban ) ص . ع . ساخته شده از خشت پخته . ملبن ( molabban ) ا . ع . نام حلوايى . ملبنة ( malbanat ) ص . ع . عشب ملبنة : علفى كه شير ستور را فراوان مىكند . ملبنة ( melbanat ) ا . ع . چمچه و آنچه بدان چيزى را ليسند و قاشق . ملبنة ( molbenat ) ص . ع . شاة ملبنة : گوسپند شيرده . ملبوب ( malbub ) ص . ع . رجل ملبوب : مرد بدانايى و عقل ستوده . و بعير ملبوب : شتر پيش‌بند پالان بربسته . ملبوب ( malbub ) ا . پ . مأخوذ از تازى - حروف ملبوب سه حرف از الفبا را گويند كه در تلفظ حرف اول و آخر آنها يكى است يعنى نون و ميم و واو . ملبوبة ( malbubat ) ص . ع . مؤنث ملبوب . يق : دابة ملبوبة : ستور پيش‌بند پالان بربسته . ملبوج ( malbuj ) ص . ع . بر زمين افكنده شده . ملبوس ( malbus ) ا . ع . جامه و پوشاك و لباس . ملبوس ( malbus ) ص . ع . پوشيده و جامه پوشيده . ملبوس ( malbus ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جامه و پوشاك و هر چيز پوشيدنى مانند پيراهن و قبا و دستار و كلاه و زيرجامه كه آن را پوشيده باشند . ملبوسات ( malbus t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جامه‌ها و پوشاكها و كسوتها . ملبوط ( malbut ) ص . ع . افكنده شده . و زكام زده و گرفتار زكام . ملبون ( malbun ) ص . ع . فرس ملبون : اسب پرورش يافته بشير . و نيز ملبون : آنكه از خوردن شير شتر مست شده مثل اينكه شراب خورده باشد . ج . ملبونون . يق : رجل ملبون و قوم ملبونون . ملبونون ( malbununa ) ع . ج . ملبون . ملبئ ( molbe ' ) ص . ع . ماده شترى كه هنگام زادن آن نزديك باشد . ج . ملابئ . ملبئ ( molabbe ' ) ص . ع . ناقة ملبئ : ماده شترى كه در پستان آن فله پديد آمده باشد . ملة ( mallat ) ر ا . ع . خاكستر گرم و ريگ گرم . و خدرك . و گودالى كه در آن نان مىپزند . و خوى و عرق تب . و اطعمته خبز ملة : يعنى خورانيدم مر او را نان پخته شده در ملقة . و ذو ملة : بستوه آمده . ملة ( mallat ) م . ع . مل ملالا و ملالة و مللا و ملة . ر . ملال . ملة ( mellat ) ا . ع . شريعت و دين . و دية و خونبها . ج . ملل . ملة ( mollat ) و ( mallat ) ا . ع . دوخت نخستين . ملت ( malt ) م . ع . ملته ملتا ( از باب ضرب ) : حركت داد آن را و سخت جنبانيد . ملت ( mellat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - كيش و دين و آيين و مذهب و شريعت . و گروه و مردمانى كه بر يك كيش و آيين باشند و فرسنداج و شبانكارى . و ملت اسلام و يا ملت بيضا : شريعت اسلام . ملتاث ( molt s ) ص . ع . درهم و مشوش و پيچدار . ملتاح ( molt h ) ص . ع . بر گرديده و متغير شده . ملتاع ( molt ' ) ص . ع . گرفتار عشق . و داراى اندوه . ملتاق ( molt q ) ص . ع . چسبيده و همدم و مصاحب راست و صادق . و بىنياز . ملتان ( molt n ) ا . پ . مأخوذ از تركى - قسمى از كرته و پيراهن . ملتان ( molt n ) ا . پ . نام شهرى در هندوستان . ملتانى ( molt ni ) ص . پ . منسوب به شهر ملتان . ملتب ( meltab ) ا . ع . مرد گوشه نشين و ملازم خانه از ترس فتنه و فساد و شورش .